Prolog

-Nie!!! Błagam Cię nie zabieraj jej. Błagam…- w kobietę uderzył czerwony promień Cruciatusa

-A czemuż to? Jest moim potomkiem w prostej linii. Zapewnię jej dobrobyt, będzie moją prawą ręką. Dlaczego nie chcesz jej szczęścia ?-zimny śmiech rozniósł się po niedużym salonie

-Chcesz….ty….chcesz jej….odebrać to…..co najcenniejsze…..-kobieta nadal nie mogła się uspokoić po Cruciatusie

-Hahahaha. A ty znowu z tą swoją miłością. Caroline zrozum miłość nie jest niezbędna do życia.- znowu zimny i okrutny śmiech

-TY nigdy tego nie zrozumiesz. Takie bydle jak ty nigdy niezrozumie miłości.-następny Cruciatus

-Masz dwa dni na zebranie wszystkich jej rzeczy. Nawet nie próbuj uciekać, bo zginiecie obydwie.

                                                           ***

-Błagam niech mi pan pomoże. On ją zabierze….i zamieni w potwora, maszyne do zabijania…

-Oczywiście, że ci pomogę. Twoje dziecko będzie bezpieczniejsze za granicą. Ciebie także wywieziemy, ale gdzie indziej.

-Dziękuje….

Odgarnięte włosy ukazały szpiczaste ucho.

                                                       ***

Rudowłosa kobieta szła przez Francuską ulice. Na ręce trzymała śpiące dziecko.

-Szkoda, że nie możesz żyć w normalnej rodzinie. Jesteś taka śliczna i mądra.

Uśmiechnęła się do małej dziewczynki śpiącej na jej ręce. Wreszcie doszła do niedużego, aczkolwiek ładnego domku. Zapukała, drzwi otworzyła jej blondynka, mniej więcej w jej wieku. Blondynka przywitała się po angielsku, lecz z dziwnym akcentem, wzięła od rudowłosej dziewczynkę, pożegnała się i zamknęła drzwi.